Önceden ışıkları kilometrelerce öteden gözüken bu görkemli şehir, artık boş.

Bir zamanlar zekamızın kanıtı olarak yükselen bu gökdelenler, artık ufalan yapılar haline geldiler.

Bu an bitmeden önce, insan hayatının bir rüya gibi olduğunu hissettim. Zaten hayatın neşesi buydu. İnsanlığın hayat tarafından kaybedilmesi, kendini kaybetmesi ile başlıyordu. Bu durumda geçmişte yaşanan günler, artık gelecek için bir hayaldi. Dünya’nın yavaşça hareket etmesini izlerken beni heyecanlandıran ve güçlü kılan şey ise, bu durumun kesinlikle değişebileceğidir.

Çünkü hayaller, onları düşleyenler kadar gerçektir

& bu son yüzyılın durumu, hepimizin hikayesidir.

Kemal ATEŞ
ka@kemalates.com
12 Temmuz 2010 22:00